دیدگاه

تحولات اخیر، رسانه‌های افغانستان را به دو بخش مجزای «داخلی» و «تبعیدی» تقسیم کرده است. در داخل کشور، رسانه‌ها تحت سانسور شدید طالبان برای بقای فیزیکی ناگزیر به خودسانسوری مطلق شده‌اند. در مقابل، رسانه‌های مهاجر گرچه آزادند، اما برای بقا در کشورهای میزبان مجبور به پذیرش استانداردهای سخت‌گیرانه حقوقی و بین‌المللی هستند. این دوقطبی بودن، گزارش‌دهی از راه دور را به چالشی پیچیده برای حفظ ارتباط با متن جامعه و زنده نگه داشتن حقیقت تبدیل کرده است.