پژوهش

ورود تهاجمی افغانستان به معادله آب آسیای مرکزی با احداث مگاپروژه کانال «قوش‌تپه»، موازنه قدرت چنددهه‌ای میان کشورهای بالادست و پایین‌دست حوضه آمودریا را به هم زده است. کابل با اتکا به حق‌آبه دست‌نخورده تاریخی خود، از آب به عنوان ابزاری برای مشروعیت سیاسی، اشتغال و امنیت غذایی استفاده می‌کند؛ اقدامی که به دلیل نبود چارچوب‌های حقوقی فراگیر و ضعف‌های مهندسی کانال، خطر کاهش ۳۰ درصدی جریان آب و بروز بحران شدید اقتصادی و زیست‌محیطی را در کشورهای پایین‌دست (مانند ازبکستان و ترکمنستان) به همراه دارد و ضرورت گذار از تقابل به دیپلماسی مشترک هیدروپلیتیک را بیش از هر زمان دیگری آشکار می‌سازد.